🌺गूरूकृपा🌺

           “गूरू परमात्मा परेशु|

               ऐसा ज्याचा दृढ विश्वासु|”

    येताजाता काही ना काही शिकवत राहण्याची सवय बऱ्याच जणांना असते पण ते सगळेच गूरू असतं नाहीत. खरंतर ‘गूरू’ भेटणं ही खूप मोठी गोष्ट आहे. ते भेटले तरी त्यांना ओळखणं, खूण पटणं हे सहज नाही. त्यासाठी श्रद्धा, विश्वास दृढ असवा लागतो किंबहूना गूरूभेटीची ओढ दृढ हवी. अर्थात हा आध्यात्माचा विषय आहे.

       शिक्षक विद्यार्थी घडवतात पण गूरू आयुष्य घडवतात.  शिक्षक गूरू असू शकतात आणि गूरू माता,पिता, बंधू, भ्राता अगदी मित्र सुद्धा असतात. रोजच्या जीवनात घडणाऱ्या प्रत्येक गोष्टीकडे बघण्याचा  दृष्टिकोन गूरू देतात. दृढ विश्वास ठेवून शरण गेल्यावर गूरू शिष्यांना भवसागरात तारून नेतात. सद्गुरू कृपा हे वरदान आहे. ठेच लागल्यावर वेदना होऊ नये म्हणून औषध लावण्यापेक्षा ती लागुच नये ही काळजी सद्गुरू घेतात. 

        अनेकदा अनुभव हाच मोठा गूरू असतो. कोणत्या परिस्थितीत कोणाशी कसं वागावं हे अनुभव शिकवतात. श्री समर्थ रामदास स्वामींनी तर,”ठगाशी व्हावे महाठग” असे म्हणूनचं ठेवलं आहे. अखंड दासबोध हा महान ग्रंथ गूरू म्हणून वंदनीय आहे. जीवनाकडे बघण्याचा,प्रत्येक परिस्थिती मध्ये कसे वागावे ह्याचााच तो मार्गदर्शक ग्रंथ आहे. असेतर प्रत्येकाच्या ठिकाणी एक शिक्षक असतोच. सद्गुरू असे पावलोपावली भेटत नाहीत. ते भेटण्याची योग्य वेळ यावी लागते, तेवढी प्रतीक्षा करता यायला हवी. सगळ्यांच्याच परे म्हणजे स्वार्थ, परमार्थ, मी,माझे, राग,लोभ,मोह ह्या सारख्या षड्रीपू च्या पलिकडे पोहोचलेले सत्पुरुष म्हणजे सद्गुरू. ही व्याख्या सुद्धा तशी कमीच आहे कारण गूरू समजणं, लाभणं आणि त्यांच्या कृपाभिलाषी होता येणं हे भाग्य आहे.

         आजकाल प्रत्येक गल्लीबोळात आश्रम आहेत, स्वामीजी आहेत. बऱ्याच ठिकाणी बाजार भरवला जातो आध्यात्म विकलं जातं, फसवणूक केली जाते. ‘सदा सावध राहावे’ ह्या उक्तीनुसार डोळे उघडे ठेवून अंधश्रद्धा न बाळगता गूरूंचा शोध घेणं आवश्यक आहे, उलट ते स्वतः शिष्यांना योग्य वेळी भेटतात.फक्त विश्वास हवा.

     खरे गूरू निरपेक्ष असतात. कोणतीही गोष्ट ते मागत नाहीत उलट भरभरून देतात. गरज असते ती आपली झोळी भरून घेता येण्याची, गूरूकृपेच्या वर्षावात अखंड राहता आले पाहिजे.🙏🏻🙏🏻🙏🏻 🌹

पोस्ट आवडली असेल तर लाईक करा शेअर करा.

                               सौ. मंजिरी जानोरकर.